A Faes acusa o Instituto da Lingua de inventarse o vocabulario e de acudir ao portugues

Europa Press. Un documento da "Fundación para el análisis y los estudios sociales (FAES)", presidida polo ex presidente do Goberno José María Aznar, tacha o proceso histórico de normalización do galego de 'experimento' ante o que 'se inmolan a educación, a política cultural, os dereitos individuais e o sentido común.

'La Paradoja de la normalización del gallego', de FAES

Segundo considera o documento, difundido na serie 'Papeis Faes' e elaborado polo filólogo clásico e profesor de Lingua Española e Literatura Andrés Freire, a política de normalización lingüística da Comunidade galega "é a última das extravagancias que atravesa a historia de España".

No documento, recollido por Europa Press, Freire explica que este proceso levado a cabo "nos últimos 30 anos" puxo en dúbida" o "fenómeno de expansión" do castelán que "se converteu na lingua de prestixio" ao longo da Península Ibérica.

"A ignorancia dalgúns e o interese doutros axuntaron esforzos para reverter este proceso de séculos coa escusa de que estamos ante unha anormalidade resultante dun suposto 'imperialismo castelán'", indica Freire. "Esta política, inusitadamente denominada 'normalización' é a última das extravagancias que atravesa a historia de España", sostén.

Así, defende que o proceso de evolución histórica do galego representa a "construción dunha lingua recoñecíbel" a partir dunha "suma de variantes lingüísticas galaicas" cuxa supervivencia débese ao "illamento" de Galiza e ao "analfabetismo do campesiñado galego".

Neolingua

Neste sentido, considera que as tres últimas décadas da historia do galego estiveron marcadas polo "diferencialismo" que, na súa opinión, levou o Instituto da Lingua Galega a "inventarse todo un vocabulario" e a acudir ao portugués ou a "calquera variante lingüística local que difira do castelán".

Devandita evolución, desembocou nunha 'neolingua' "usada para as cerimonias e os actos públicos, pero que se abandona unha vez que as cámaras non enfocan" e que rexeitou trazos característicos da lingua como o seseo ou a gheada "por un vocabulario cambiante e artificioso, repleto de palabras xamais pronunciadas por un galego".

"O pechado acento de aldea foi visto como un trazo lingüístico a desterrar", sentenciou Freire no informe, para recordar que os técnicos da normalización inclináronse por un "castelán de Galicia".

“Loitas fratricidas”

Doutra banda, Freire achaca a culpabilidade de todo este proceso ao nacionalismo "dividido en loitas fratricidas", en referencia á corrente que defende unha norma "propiamente galega" e os que avogan por un achegamento ao portugués.

Así, criticou que as diferentes correntes provocaron "querelas insufríbeis" que "lonxe de acougarse, continúan hoxe escindindo ao nacionalismo galego" nunha "gran batalla intergalaica".

En pleno debate ante a próxima derrogación do Decreto que regula un 50 por cento de materias impartidas en galego por parte do Goberno electo do PPdeG e o abandono das 'Galescolas', o informe nega a existencia de ataques ao galego "salvo nos foros nacionalistas".

Así mesmo, critica que o achegamento do galego á norma do portugués que, segundo comentou o informe, defende o ex vicepresidente da Xunta, Anxo Quintana, suporá que os estudantes galegos "que a penas estudan hoxe en castelán" se atoparon con que as formas lingüísticas que estudaron "desaparecerán algún día".

"Empezaron solicitando o bilingüismo oficial, proseguiron coa discriminación positiva, avanzaron cara á desaparición do castelán como lingua oficial de facto en Galicia, e agora adoiten con que o uso deste pase a ser excepcional, coa escusa do dereito a 'vivir en galego'" –en alusión ao lema da Mesa pola Normalización Lingüística–, sentenza.

A nova está tirada de aquí

E estiverom presentes no Mar de ausencias

Onte, Domingo 5 de Abril, Modesto Fraga apresentava a reediçom do seu livro Mar de Ausencias na costa de Fisterra. Lá no mar, a bordo do barco "María Elena", dezenas de persoas se derom cita para escuitar os versos do poeta na voz dos seus amigos Roberto Traba Velay, Maria José Lado e Javier Campaña Martínez (autor das cartografias que acompanham aos poemas), da sua tia Lola e do próprio Modesto.

Mas esta apresentaçom tivo algo de especial, ademais de fazer-se num barco -cousa insólita-, houve um momento para a lembrança dos marinheiros mortos nessas mesmas águas. Alguns dos familiares do Bonito, do Isleña e do Begoña lanzárom cadansua flor ao mar em sinal de recordo àqueles lobos de mar que derom a sua vida fazendo aquilo do que trabalhavam, pescando.

A continuaçom, deixo-vos um vídeo do poeta recitando "Fisterra":

FISTERRA

Por anagrama levas a senda do erotismo
debuxado. No horizonte a imaxe do teu pobo:
dous fermosos seos de muller tralos penedos
que esconden a verdade de tanta lenda viva.

Orcavella. A lenda das lendas esquecidas
que dorme no cumio, alén onde remata o Facho.
A de San Guillerme, Ara Solis, e tantas outras
que levan de anagrama a senda do erotismo.

A de cidade como Duggium. terra dos pagáns,
asolagada polos mares e condenada
a ficar baixo terra pola súa teima ó mal.
Por anagrama, tamén a senda do erotismo.

Dende o Cabalo de ouro, soterrado nalgures,
ata as máis fecundas lendas do culto a Venus:
din por acá os máis novos, que contan os máis vellos
que levan de anagrama a senda do erotismo.

Mais informaçom do acto em:
Que pasa na costa
La Voz de Galicia
Artigo de Anxo Tarrío

O extraño roubo ao Robin Hood do Gadis do Campus Norte

O extraño roubo ao Robin Hood do Gadis do Campus Norte

“Castelao non militaría hoxe no BNG”

O catedrático fala sobre o marxismo, Piñeiro, a visión que da cultura galega se ten fóra e Castelao, do que fan 25 anos da chegada dos seus restos a Bonaval.

O catedrático Xesús Alonso Montero anuncia a publicación de cando menos media ducia de libros este ano, entre eles unha investigación sobre a viaxe de Castelao á URSS en 1938, e outro sobre Ramón Piñeiro. Viron a luz xa as reedicións de Antonio Machado na nosa voz e Encuesta mundial sobre la lengua y la cultura gallegas, e mais Letras Galegas, unha compilación de artigos publicado polo profesor nos anos setenta en Triunfo e outras revistas. Tamén Cartas de republicanos galegos condenados a morte, "un libro moi importante, -di- son 120 cartas, e algunhas levo toda a vida buscándoas, dende 1966 que publiquei a primeira, de Víctor Casas, até unhas que conseguín en B.Aires en maio, dunha familiar duns fusilados".

Na obra mestúranse cartas ben distintas: "hai cartas que se escriben para a historia e outras non. No libro recóllense cartas persoais, cartas de amor que un pobre infortunado de cerca de Salvaterra lle escribiu á súa moza; o que pasa é que chegou ás miñas mans e pasou a formar parte da historia. Pero outros, cando escribían estas cartas sabían que escribían para a historia".

Esta é a introduçom à entrevista. Se queredes seguir lendo, premede aqui. E depois, a dar a vossa opiniom.

A Alberto Núñez Feijóo

Compostela é a cidade onde máis se usa o galego e destaca en monolingües

A Mesa salienta a evolución negativa do idioma que reflicte o Mapa Sociolingüístico da Real Academia

Se se fai unha suma entre as persoas que manifestan falar «só galego» ou «máis galego», Compostela é a cidade onde máis se usa o idioma do país, pois é a lingua preferida para o 41,9% da súa poboación, segundo indica a nova edición do Mapa Sociolingüístico Galego, elaborado pola Real Academia Galega. O documento reflicte que o 13,2% dos santiagueses se recoñecen «monolingües en galego», o que fai de Compostela a segunda cidade do país, só ultrapasada por Lugo que ten un 13,4% de monolingües.

Estes datos foron salientados por Carlos Callón, presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, que presentou a análise desa investigación realizado pola súa entidade.

A situación do galego é «de emerxencia», afirma Callón, pois segundo ese estudo, entre 1992 e o 2004 -este foi o ano en que se realizou- aumentaron case o dobre o número de persoas que afirman non falar nunca en galego (eran o 13% en 1992 e o 25% en 2004).

Alén diso, un 10,7% dos menores galegos recoñecen ao seren consultados que recibiron ensino «só en castelán», o que contraría a legalidade vixente.

Nese período de 12 anos, o volume de persoas que din falar habitualmente galego descendeu no conxunto da comunidade, do 30,5% ao 16%. «Sumando as persoas que din falar 'só galego' e 'máis galego', prodúcese unha caída de 22,1% do uso habitual da lingua», insistiu Callón.

O presidente da Mesa evidenciou «preocupación» perante as medidas sobre política lingüística anunciadas por Alberto Núñez Feijoo, quen previsiblemente será o próximo mes o novo presidente da Xunta. Callón indica que en Cataluña e o País Vasco, nese mesmo período -que coincide co anterior mandato do Partido Popular na Xunta- o uso dos idiomas autóctonos aumentou de forma significativa, o contrario do que aconteceu no territorio galego.

A Mesa defende a necesidade de «crear espazos de uso que permitan darlle vitalidade á lingua», e que complementen a formación lingüística nos centros de ensino.

Para ler a nova en La Voz de Galicia, que é o seu lugar de orixe, preme aquí

Dios ke te crew - Herdeiros da ditadura

Somos herdeiros dunha ditadura cultural,
Fomos as vítimas dun ataque brutal, ¡contra o noso!
A lingua mantivémola calándolle o cacique,
Falando ao pé do lume só, a lingua vaise a pique,
Pois toma, ¡escóitanos! Non nos calaremos nin de broma
Toma, toma, toma, toma, toma!!
Dios ke te crew en galego, ¿non che mola?
Eche o que hai,
Paco Vázquez eres un ghulai,
Non jodas con “Arteijo, Rianjo, Sanjenjo,
Vivero, La Guardia, Órdenes, Boymuerto,
Puertosín, Puertoson..”
Dime ¿cantos son?,
1,2,3,4,5:
600 anos de represión.
Contra o noso,
A lingua vaise a pique,
Dime ¿cantos son?
Pois toma
Contra o noso
Vaise a pique
Dime ¿cantos son?
Pois toma
Contra o noso
a lingua vaise a pique

Estado de confusión

Un artigo de Marcos Valcárcel

Vaian por diante dúas cousas. A primeira, que agardaba a repetición do goberno bipartito, aínda que fose pola mínima diferenza. A segunda, que apoiei co meu voto esta posibilidade frustrada. Pero temía esta vitoria do PP e non me sorprendeu demasiado.

Era de temer por varias razóns. Pola crise económica, polo ben que traballa a dereita (mesmo cando se excede en campañas ben suxas), polos intereses dos poderes mediáticos e económicos, etc. Pero, sobre todo, pola desafección de xentes progresistas e galeguistas cos seus supostos políticos de referencia, no PSdG e no BNG. Vin xa moitas campañas electorais, pero nunca vira isto: moitas persoas do campo da esquerda, que mesmo votaron BNG, pero ó tempo se alegraban da caída dunha experiencia de goberno xulgada como errada e errática. Como di un meu amigo, o elector progresista é esixente e purista; non como o da dereita, que lle dá igual que lle poñan un chourizo encabezando a lista.

Haberá moito que falar e reflexionar nos partidos, supoño. Será precisa máis dunha treboada. E que cadaquén asuma as súas responsabilidades no distanciamento de boa parte das bases sociais progresistas e galeguistas.

Algúns xa temen que esta sexa a derrota de toda unha xeración, como escribiu Manolo Bragado. E que vaia para longo. Oxalá non sexa así, pero o cambio de rumbo non vai ser doado. Esixirá grandes doses de humildade e autocrítica e non hai moita tradición a este respecto no nacionalismo e na esquerda en xeral.

Quedan no aire problemas moi graves do país, dende a situación da lingua ata o abandono do rural como perspectiva económica, que a dereita pode empeorar se se deixa levar por certos grupos de presión. A última palabra, en definitiva, está na sociedade civil e todos os esforzos van ser necesarios para garantir a este país un futuro diferente.

Para ler o artigo no seu lugar de origem, preme aqui

Um pouco de música nunca vem mal

Y por fin he comprao el vespino
que me ha de ghiar a Santiagho
y esta noche me espera el amor en Betanços

De cada apretada por Dios
paraba la moto en un rincón
para vasiar de una puta ves
la Estrella Ghalisia

Lalala la la lalalaa
Y el pistón se lo he rebajado yo

Tuve que parar nunha leira
para cajar una mierda
jamás me ha pasado esto a mi

Que termine el momento porsino
y no suseda la vulgharidá
y marcharme contento uoo
aliviado de caca y de pis

Lalala la la, lalalaa
Y el pistón se lo he rebajado yo
Para ti

(solo)

Lalala la la, lalalaa
Y el pistón se lo he rebajado yo
Y el pistón se lo he rebajado yo
Para ti

I grew up in a place called Galiza

Ao igual que ocorrera o 23 de Fevereiro com os Oscar, o Domingo 1 de Marzo também se celebrou umha entrega de prémios. Esta nom tinha tanto glamour como a americana, mas havia muito em jogo, o destino dum país. A gala foi organizada pola Xunta de Galicia e também contou com muitas categorias. Mas a que realmente lhe importava a maior parte da gente era a de "Presidente do Governo Galego". Nesta categoria havia muit@s nominad@s, mas destacavam três: Alberto Núñez Feijoo, Emilio Pérez Touriño e Anxo Quintana.

O que jogava com vantagem era Touriño. Ia de primeiro em todas as quinielas, e já recebera o prémio havia quatro anos. O Quintana nom contava para ninguém, polo menos nesta categoria, e Feijoo, quase que tampouco. Tod@s aguardavam com desespero o resultado. O povo soberano emitira os seus sufrágios, mas ainda nom se conhecia o galardoado. Sobre as dez da noite comezarom-se a saber os primeiros dados, que por outra banda nom gostavam nada aos vencedores da anterior gala. A final, e contra tudo pronóstico, ou nom, foi Alberto Núñez Feijoo que se erigiu como novo "Presidente do Governo Galego".

Como é normal neste tipo de celebraçons, o premiado subiu ao estrado recolher o seu galardom e leu o discurso com os agradecimentos. Os primeiros em ser nomeados forom os membros do seu partido. A eles felicitou-nos pola campanha que figeram, em especial a um. Continou com o bipartito; afirmou que se nom fosse por eles e polo seu continuísmo a respeito da política que herdaram, hoje nom seria Presidente. Também houvo umha mençom especial a UPyD e a TeGa, por conseguir restar-lhe votos à coalizom de governo. Quando parecia que terminara com os seus elógios, dedicou-lhe umhas palavras a tod@s aqueles/as votantes que, estando de acordo com o tandem PSdeG-BNG votaram em branco para puni-los. Para tod@s eles/as foi o discurso de Feijoo.

A gala acabou. Os nom premiados chorarom e pedirom desculpas pola derrota e o premiado foi celebrá-lo por tudo o alto -dim que umha vitória que nom aguardas e mais sadisfatória que umha coa que si contavas-.

Até dentro de quatro anos nom se voltará repetir a cerimónia e até daquela toca perguntar-se, que vai ser de nós?